Stress op de werkvloer vergroot ziekteverzuim

Samenvatting
Wat het gezonde verstand en je intuitie je al bevestigen is toch op indrukwekkende wijze bevestigd door onderzoek naar deze verbanden. De conclusie is simpel: hoe meer stress, des te meer ziekte en dus ziekteverzuim. Daarnaast neemt door stress het aantal fouten en foute beslissingen toe.

Toepassing
Het is dus van vitaal belang voor een bedrijf om met goedkope, simpele, effectieve en moderne methodes de werknemers te trainen in het vermogen om stress te hanteren. Niet alleen voor het verlagen van kostenposten maar ook en vooral omdat het van cruciaal belang is om een goede werksfeer in je onderneming te scheppen. Tenslotte is juist dit de eerste en wellicht belangrijkste vorm van duurzaam ondernemen. De werkers vormen het levende hart van elke onderneming, groot of klein. Zie voor trainingsmethodes onder diensten diversen stress management

Wetenschap

An individual´s perception, emotional responses to stress, social support, and social class play a critical role in the evolution of diseases (Fackelman & Raloff, 1993; Gruman & Chesney, 1995; Watkins, 1995).
The role of psychological stress factors in disease has been recognized for more than twenty years (Engel, 1977) An individual´s response to chronic stress playing a central role in the development of chronic diseases, until very recently has been largely overlooked (Watkins, 1997).

If we constantly perceive the world as a threatening and stressful place, then our ability to cope and adapt eventually exceeds our physiological reserves, resulting in imbalance and detrimental changes in all these systems. This sets the stage for the development of disease (Cooper & Marshall, 1976; Karasek, 1979; Frese, 1985; Grossarth-Maticek et al., 1988; Fackelman & Raloff, 1993). In contrast, techniques that promote a healthier, more balanced perception and dampen the stress response have been associated with improved health and recovery (Spiegel et al., 1989; Fawzy et al., 1993; McCraty et al., 1995a; Watkins, 1997).
The repeated triggering of negative emotional responses can lead to chronic elevation of cortisol levels while decreasing levels of dehydroepiandrosterone (DHEA) (Manolagas, 1979; Parker & Baxter, 1985; DeFeo, 1989). This is due to pregnenolone and progesterone being channeled into cortisol production at the expense of DHEA under chronically stressful conditions (Manolagas, 1979; Parker & Baxter, 1985; DeFeo, 1989). It has been proposed that the cortisol/DHEA ratio is a good biological marker of stress and aging (Kerr et al., 1991; Namiki, 1994). While cortisol is essential for proper metabolism, chronically elevated levels can impair immune function (Jabaaij, 1993; Hiemke, 1994), reduce glucose utilization (DeFeo, 1989), increase bone catabolism and promote osteoporosis (Manolagas, 1979), reduce muscle mass, increase fat accumulation, especially around the waist and hips (Matin, 1992; Ebeling & Koivisto, 1994), impair memory and learning, and destroy brain cells (Kerr et al., 1991; Namiki, 1994).